Εσωτερική Διδασκαλία

Κοινή είναι η πεποίθηση,  που επικρατεί μεταξύ μας, ότι, σαν ζωντανά πλάσματα, είμαστε κάτι το πολύ διαφορετικό, απ’ ότι φαινόμαστε! Δεν είμαστε, δηλαδή, ένα υλικό μόνον σώμα, ούτε απλώς ένα σύνολο οργανικών και ανoργάνων ουσιών, σε θαυμαστή έστω διάταξη και αρμονική αλληλεξάρτηση, που δίνει το φαινόμενο της ζωής, με την έννοια που όλοι το ξέρουμε. Και , βεβαίως, δεν είμαστε σε ευθεία οντολογική, θα λέγαμε, γραμμή, με τις μυριάδες άλλες μορφές της ζωής, που κατακλύζουν τον πλανήτη.
Εάν ο βιολογικός κύκλος των ζώων αποκληθεί ζωή και δεχθούμε ότι η λέξη περιέχει τις έννοιες της αρχής και του τέλους, για τον άνθρωπο, η ίδια λέξη, με γράμματα κεφαλαία, εκφράζει την αιωνιότητα. Αιώνιος και αθάνατος είναι ο Άνθρωπος, διότι Πνεύμα ΘΕΟΥ οικεί εν αυτώ!
Η εποχή μας, όμως, τείνει να θεοποιήσει την ύλη! Ο άνθρωπος κάνει κακή χρήση του Νού. Χρησιμοποιεί  την Θεία Υπερουσία, για υλικούς μόνον στόχους, οι οποίοι, πολλές φορές, στέκονται πέραν των αναγκών του, σε πεδία επισφαλή και επικίνδυνα. Πολλαπλασιάζει  ασυλλόγιστα την γνώση και δημιουργεί καταστάσεις, που συνεχώς τον εκτρέπουν από την αληθινή του φύση και δυσχεραίνουν τον τελεολογισμό του.
Τα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα, που συσσωρεύονται με γοργό ρυθμό, τον βυθίζουν σε ένα τέλμα καθολικής αμφισβήτησης  και του δημιουργούν μία εύθραυστη ψευδαίσθηση παντοδυναμίας, η οποία τον απομακρύνει ακόμη περισσότερο από την γενεσιουργό συνθήκη, τον ασάλευτο Νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος!
Αλλά, ο δρόμος αυτός δεν οδηγεί πουθενά! Ο άνθρωπος θα πρέπει, με προσοχή και σοβαρότητα, να αναζητήσει την πηγή της Ζωής. Θα πρέπει να αναδιπλωθεί μέχρι τις ρίζες του και να ελέγξει ορθολογιστικά κάθε βήμα της καθόλου πορείας του. Θα εκπλαγεί, τότε, για το πόσο αδέξια χειρίσθηκε ορισμένα κεφαλαιώδη, για την εξέλιξή του θέματα. Παράλληλα, θα γοητευθεί από το μεγαλείο της Θεϊκής Υπόσχεσης, που επιφυλάσσει, για αυτόν, κορυφαίο ρόλο μέσα στη Δημιουργία.
Δεν είναι με την όραση, την θαυμάσια αυτή αίσθηση, η οποία κυριαρχεί στον κόσμο των τριών διαστάσεων, που αντιλαμβανόμαστε το ΘΕΙΟ! Οι υλικοί οφθαλμοί μας είναι πάρα πολύ φτωχοί, για να δεχθούν το φως του απείρου κάλλους της Θεότητας! Ο ΘΕΟΣ Πατέρας γίνεται αντιληπτός από μας, διά του ΧΡΙΣΤΟΥ ΛΟΓΟΥ και, όχι μέσω της όρασης, αλλά διά του συναισθήματος, που είναι χαρακτηριστικό του ψυχικού μας σώματος. Αισθανόμαστε τον ΧΡΙΣΤΟ ΛΟΓΟ, με την καρδιά, και το ΕΙΝΑΙ μας όλο Χριστοαισθάνεται, ενώ η νόησή μας φλέγεται από την επιθυμία για Θέωση! Και είναι γλυκύτατος και εράσμιος ο πόθος αυτός για ανέλιξη και προσέγγιση και ταύτιση με το ΘΕΙΟ, ώστε ο Άνθρωπος – Εγώ – Πνεύμα αισθάνεται ντροπή, διότι διήλθε από καταστάσεις που αποτελούσαν άρνηση του ΘΕΙΟΥ. Θλίβεται που έζησε σε πεδία με ελάχιστο, ή χωρίς καθόλου φως!
Όμως, εδώ είναι η βάση της Σοφίας! Ο άνθρωπος, ο οποίος διήλθε από τις καταστάσεις αυτές, έχει τώρα το μέτρο, για να συγκρίνει και να απορρίψει. Δεν είναι πλέον δυνατόν να πειρασθεί, επειδή γνωρίζει καλά ότι πίσω απ’ το φαινομενικό και πρόσκαιρο υπάρχει το διαρκές και το αναλλοίωτο. Έτσι καθίσταται άτρωτος!
Στόχος, λοιπόν, αυτού του βιβλίου, είναι να επαναφέρει στη συνείδηση του ανθρώπου τις σημαντικές αυτές καταστάσεις. Να καθαρίσει τον ρύπο απ’ τον καθρέπτη της ψυχής, ώστε ν’ αναδειχθεί η απαστράπτουσα στιλπνή επιφάνεια και να δει μέσα της, ο άνθρωπος , τον πραγματικό εαυτό του. Τότε, όπως ο άσωτος υιός, θα αναμνησθεί της πατρικής κατοικίας και η καρδιά του θα πληρωθεί απ’ τη νοσταλγία της επιστροφής.
Βήμα, προς βήμα, θα προχωρήσει, με αυξανόμενη προσμονή και αγαλλίαση, προς την αδημονούσα Πατρική Αγκάλη και θα ασπασθεί την φιλεύσπλαχνο Χείρα, την πάντοτε εκτεινόμενη και διαρκώς ελεούσα! Θα εισέλθει, τότε, στην Χαρά του ΚΥΡΙΟΥ του!

------------------

Η τήρηση των εφτά υποσχέσεων ορίζει αν κάποιος είναι αληθινός Ερευνητής της Αλήθειας, ο οποίος μετά την υπόσχεση στον εαυτό του τις εφαρμόζει στην καθημερινή του ζωή κατά το δυνατόν. Ο Ερευνητής της Αλήθειας κάθε βράδυ πριν αποκοιμηθεί, επαναφέρει τα γεγονότα που έζησε και ελέγχει αν η συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια της ημέρας συμβαδίζει με την υπόσχεση που έχει δώσει.

«ΟΙ 7 ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»

1. Να υπηρετώ παντού και πάντοτε τον Θεό εις τον οποίο ανήκω.
2. Να χρησιμεύω παντού και πάντοτε ως αγωγός του Θείου Σχεδίου.
3. Να κάμνω παντού και πάντοτε καλή χρήση των Θείων Δώρων ΣΚΕΨΕΩΣ και ΛΟΓΟΥ.
4. Να υπομένω καρτερικώς και αγογγίστως τας πάσης μορφής δοκιμασίας, τας οποίας ο Πάνσοφος ΘΕΙΟΣ ΝΟΜΟΣ θέλει κρίνει δίκαιον να επιφορτίσει εις εμέ.
5. Να αγαπώ και να υπηρετώ τον Πλησίον εκ βάθους Ψυχής και Πνεύματος, οιαδήποτε και αν είναι η συμπεριφορά αυτού προς εμέ.
6. Να διαλογίζομαι καθ’ εκάστην τον ΘΕΟΝ με σκοπό τον πλήρη μετ’ Αυτού συντονισμό και την εναρμόνιση όλων των σκέψεων, επιθυμιών και πράξεών μου προς την Πανάγαθο Του Βούληση.
7. Να ελέγχω πάντοτε τας σκέψεις, επιθυμίες, λόγους και πράξεις μου εν τη γενέσει των, καθ’ εκάστην δε προτού κατακλιθώ να ερευνώ αν η όλη μου συμπεριφορά είναι πλήρως εναρμονισμένη με τον ΘΕΙΟΝ ΝΟΜΟΝ.